
Ludzie Akademii · Partnerzy technologiczni · 2 listopada 2026
„W parkieciarstwie nie ma dobrych dróg na skróty”
Robert Elias o dwudziestu latach w branży, o tym, jak parkieciarz stał się montażystą gotowych podłóg, o błędach, które biorą się z pośpiechu, i o systemach Uzin i Pallmann, które zobaczymy w Sali Klubowej pałacu w Sieniawie.

Rozmawia: Michał Czarnecki, założyciel grupy Cykliniarze & Parkieciarze, współorganizator Akademii Parkieciarskiej. Gość: Robert Elias, kierownik sprzedaży w dziale podłóg drewnianych Uzin Utz Polska, marki Uzin i Pallmann, partnera edycji 2026.
Inżynier budownictwa, przez lata doradca techniczny na budowach, dziś odpowiada za sprzedaż podłóg drewnianych w Uzin Utz Polska. W Sieniawie jego firma pokazuje, jak z nierównego, słabego podkładu cementowego zrobić podłoże pod nową posadzkę, a potem wykończyć ją lakierem utwardzanym światłem UV. O tym, czego nauczyło go dwadzieścia lat w zawodzie, rozmawiamy z Robertem Eliasem.
Jak rozpoczęła się Pana przygoda z branżą parkieciarską i jak wygląda droga zawodowa, która doprowadziła Pana do współpracy z marką Uzin Pallmann?
Moja przygoda z branżą podłóg drewnianych rozpoczęła się 20 lat temu. Pierwsze dziesięć lat kariery zawodowej spędziłem w firmie konkurencyjnej, gdzie zdobyłem ogromną wiedzę i doświadczenie, które do dziś stanowią ważny fundament mojej pracy. Od blisko dziesięciu lat jestem związany z firmą Uzin Utz Polska.
Z wykształcenia jestem inżynierem budownictwa i muszę przyznać, że to wykształcenie bardzo pomogło mi w rozwoju zawodowym. Swoją drogę w branży rozpoczynałem jako doradca techniczno-handlowy. Dużą część czasu spędzałem bezpośrednio na budowach, współpracując z parkieciarzami, posadzkarzami, wykonawcami jastrychów i deweloperami. Zajmowałem się doradztwem technicznym, rozwiązywaniem problemów wykonawczych oraz doborem odpowiednich rozwiązań technologicznych.
Wiedza inżynierska okazywała się szczególnie cenna w sytuacjach spornych, kiedy należało zweryfikować jakość i parametry techniczne podkładu. Badanie wytrzymałości jastrychów czy ocena ich przydatności pod montaż podłóg drewnianych często wymagały nie tylko doświadczenia praktycznego, ale również umiejętności interpretacji wyników i znajomości zasad budownictwa. Dzięki temu mogłem prowadzić merytoryczny dialog z wykonawcami jastrychów, inżynierami budownictwa czy przedstawicielami deweloperów i argumentować swoje stanowisko konkretnymi przesłankami technicznymi.
Dzisiaj pełnię funkcję kierownika sprzedaży w dziale podłóg drewnianych firmy Uzin. Moja obecna rola jest trochę inna niż na początku kariery, ale doświadczenia zdobyte bezpośrednio na budowach nadal bardzo pomagają mi w codziennej pracy. Uważam, że w tej branży skuteczna sprzedaż nie polega wyłącznie na znajomości produktów. Równie ważne jest rozumienie całego procesu technologicznego, znajomość realiów pracy wykonawców i umiejętność zaproponowania rozwiązania, za którym stoją konkretne argumenty techniczne.
Pracując na co dzień z wykonawcami, ma Pan możliwość obserwowania polskiego rynku parkieciarskiego. Jak zmieniła się nasza branża na przestrzeni ostatnich lat? Jak ocenia Pan poziom wiedzy i umiejętności polskich fachowców na tle Europy?
Kiedy zaczynałem pracę w tej branży, parkieciarstwo było w pełnym tego słowa znaczeniu rzemiosłem. Parkieciarz odpowiadał za cały proces wykonania podłogi drewnianej: od oceny i przygotowania podłoża, poprzez dobór odpowiednich materiałów, przyklejenie posadzki do jastrychu, aż po jej cyklinowanie i finalne wykończenie lakierem lub olejem. Była to kompleksowa praca wymagająca zarówno dużych umiejętności manualnych, jak i szerokiej wiedzy technicznej.
Z czasem nastąpił dynamiczny rozwój rynku gotowych podłóg, czyli produktów z fabrycznie wykończoną powierzchnią. Równolegle tradycyjne podłogi z litego drewna zaczęły ustępować miejsca podłogom inżynieryjnym, przede wszystkim dwuwarstwowym i trójwarstwowym. Zmienił się więc również charakter samego zawodu. W pewnym sensie z klasycznego parkieciarza wykonującego cały proces technologiczny coraz częściej staliśmy się branżą montażystów gotowych podłóg.
Nie oznacza to jednak, że parkieciarstwo przeszło rewolucję technologiczną porównywalną z branżą IT, elektroniką czy robotyką. Nadal jest to rzemiosło, w którym ogromną rolę odgrywają doświadczenie, precyzja i umiejętności manualne. To wciąż ciężka, fizyczna praca, często wykonywana w pozycji klęczącej. Jednocześnie wymaga coraz większej wiedzy, zarówno z zakresu budownictwa ogólnego, fizyki budowli i właściwości podłoży, jak i samej technologii drewna.
Jeśli chodzi o poziom polskich wykonawców, oceniam go bardzo wysoko. Na podstawie moich wieloletnich obserwacji i kontaktów z fachowcami z różnych rynków europejskich mogę powiedzieć, że polscy parkieciarze nie mają powodów do kompleksów. Są dobrze przygotowani technicznie, ambitni, dokładni i bardzo często niezwykle wymagający wobec jakości własnej pracy. Potrafią zwracać uwagę na detale, które mają ogromne znaczenie dla końcowego efektu.
Warto również zwrócić uwagę na zmianę świadomości dotyczącej zdrowia i bezpieczeństwa pracy. Na przestrzeni ostatnich lat nastąpiło wyraźne odejście od wielu tradycyjnych produktów rozpuszczalnikowych na rzecz nowoczesnych, bezpieczniejszych i niskoemisyjnych rozwiązań. Coraz większe znaczenie mają produkty spełniające wysokie standardy europejskie w zakresie emisji lotnych związków organicznych. Szczególnie cieszy mnie to, że młodsze pokolenie wykonawców coraz świadomiej podchodzi do kwestii zdrowia, komfortu pracy i wpływu stosowanych materiałów na środowisko.
Myślę, że największą zmianą ostatnich dwóch dekad nie jest samo pojawienie się nowych produktów czy technologii, ale ewolucja całego podejścia do wykonywania podłóg drewnianych. Dzisiaj liczy się nie tylko efekt wizualny, ale również trwałość, bezpieczeństwo użytkowania, jakość zastosowanych materiałów i prawidłowość całego procesu technologicznego.
Technologie parkieciarskie rozwijają się bardzo dynamicznie. Czy Pana zdaniem wiedza i umiejętności wykonawców nadążają za rozwojem produktów i systemów oferowanych przez producentów?
Rzeczywiście, technologie parkieciarskie stale się rozwijają, choć, jak wspominałem wcześniej, nie jest to tempo zmian porównywalne z branżami takimi jak IT czy elektronika. W naszym przypadku rozwój odbywa się bardziej ewolucyjnie. Pojawiają się nowe generacje produktów, udoskonalane są istniejące rozwiązania, a producenci coraz częściej oferują kompletne systemy technologiczne, w których poszczególne materiały są ze sobą odpowiednio dobrane.
Uważam, że polscy wykonawcy mają dziś bardzo dobre możliwości zdobywania i aktualizowania wiedzy. Większość producentów nie ogranicza się już wyłącznie do wprowadzania nowych produktów na rynek, ale aktywnie uczestniczy również w edukacji wykonawców, organizując szkolenia techniczne, prezentacje nowości i warsztaty praktyczne.
Kluczowe jest jednak zaangażowanie samych fachowców. Ci, którzy chętnie uczestniczą w szkoleniach, śledzą nowości technologiczne i są otwarci na nowe rozwiązania, z powodzeniem nadążają za rozwojem branży. Co więcej, często sami inspirują producentów do dalszego doskonalenia produktów, dzieląc się swoimi doświadczeniami i uwagami z codziennej pracy.
Moim zdaniem dzisiaj dobry parkieciarz nie powinien opierać się wyłącznie na doświadczeniu zdobytym przed laty. Równie ważna jest gotowość do nauki i aktualizowania wiedzy. Nawet najlepszy produkt nie zagwarantuje prawidłowego efektu, jeśli wykonawca nie zna zasad jego stosowania i nie rozumie całego systemu technologicznego.
Jakie błędy najczęściej obserwuje Pan na budowach? Czy ich przyczyną jest brak wiedzy, niewłaściwy dobór technologii, czy raczej presja czasu i konkurencja cenowa?
Z mojego doświadczenia wynika, że najczęstszą przyczyną problemów jest czynnik ludzki. Pośpiech, szukanie dróg na skróty, pomijanie poszczególnych etapów technologicznych czy mieszanie produktów różnych producentów bez wcześniejszego sprawdzenia ich kompatybilności: to sytuacje, które niestety wciąż zdarzają się na budowach.
Nie bez znaczenia jest również presja cenowa. Polski rynek jest mocno zorientowany na cenę, a konkurencja pomiędzy wykonawcami często powoduje, że próbuje się ograniczać koszty materiałów lub skracać czas realizacji prac. Niestety, oszczędności na niewłaściwym etapie mogą później generować znacznie większe koszty związane z naprawami i reklamacjami.
W przypadku współczesnych podłóg gotowych problemy związane z jakością fabrycznego wykończenia powierzchni występują stosunkowo rzadko. Znacznie częściej spotykam się z nieprawidłowościami wynikającymi z błędnego montażu podłogi. Szczególnie newralgicznym etapem jest ocena i przygotowanie podłoża. To właśnie tutaj często popełniane są błędy, które później ujawniają się już podczas użytkowania podłogi.
Warto podkreślić, że nie zawsze wynika to z braku wiedzy wykonawcy. Bardzo często fachowiec wie, jak powinien wyglądać prawidłowy proces technologiczny, ale presja czasu, napięte terminy i chęć szybkiego zakończenia inwestycji powodują pomijanie istotnych czynności, takich jak dokładne sprawdzenie parametrów jastrychu, ocena jego wytrzymałości czy właściwe przygotowanie powierzchni.
Moim zdaniem w parkieciarstwie nie ma dobrych dróg na skróty. Podłoga drewniana jest inwestycją na lata, dlatego każdy etap jej wykonania powinien być przeprowadzony zgodnie ze sztuką budowlaną i zaleceniami technologicznymi producentów. Oszczędność kilku godzin czy pozornie niewielka oszczędność na materiałach może w przyszłości oznaczać bardzo kosztowny problem.
Uzin Utz Polska od lat angażuje się w edukację zawodową. Dlaczego z perspektywy producenta warto inwestować w rozwój umiejętności wykonawców?
Z perspektywy producenta chemii parkieciarskiej edukacja wykonawców ma przede wszystkim dwa bardzo istotne wymiary.
Pierwszy to świadomość stosowania kompletnych systemów technologicznych. Nie mam tu na myśli wyłącznie produktów naszej firmy, ale ogólną zasadę, którą powinien kierować się każdy wykonawca: na jednej inwestycji najlepiej stosować kompletny, sprawdzony system jednego producenta. Dotyczy to całego procesu: od przygotowania podłoża, przez gruntowanie, ewentualne wyrównanie powierzchni, aż po zastosowanie kleju do montażu podłogi drewnianej. Poszczególne produkty w takim systemie są odpowiednio dobrane i przebadane pod kątem wzajemnej kompatybilności. Dzięki temu ograniczamy ryzyko wystąpienia problemów technologicznych i ewentualnych reklamacji w przyszłości.
Drugi aspekt to ciągły rozwój technologii i produktów. Chemia budowlana nieustannie się zmienia, pojawiają się nowe rozwiązania, a wraz z nimi nowe możliwości, ale również określone wymagania dotyczące ich stosowania. Wykonawca powinien wiedzieć nie tylko, jakie właściwości ma dany produkt, ale przede wszystkim, w jakim zakresie może go stosować, z jakimi materiałami można go łączyć, jakie warunki należy spełnić i jakie ograniczenia technologiczne trzeba uwzględnić.
Samo przeczytanie karty technicznej nie zawsze wystarczy. Dlatego tak ważne są szkolenia, podczas których można nie tylko poznać nowe produkty, ale również zobaczyć ich praktyczne zastosowanie, porozmawiać z technologami i wyjaśnić konkretne problemy pojawiające się na budowach.
Uważam, że inwestowanie w wiedzę wykonawców przynosi korzyści wszystkim stronom. Producent zyskuje świadomego partnera, wykonawca może pracować pewniej i bezpieczniej, a inwestor otrzymuje większą gwarancję prawidłowo wykonanej i trwałej podłogi. Ostatecznie przecież wszystkim powinno zależeć na tym samym: na dobrze wykonanej pracy, która będzie służyć użytkownikowi przez wiele lat.
Akademia Parkieciarska w Sieniawie różni się od tradycyjnych szkoleń. Uczestnicy pracują na rzeczywistych podłogach zabytkowego pałacu, mierząc się z konkretnymi problemami wykonawczymi. Jak ocenia Pan taką formułę zdobywania wiedzy i doświadczenia?
Uważam, że jest to bardzo wartościowa i potrzebna forma edukacji zawodowej. Tradycyjne szkolenia, podczas których omawiamy właściwości produktów, technologie i zalecenia producentów, są oczywiście ważne. Jednak nic nie zastąpi możliwości skonfrontowania tej wiedzy z rzeczywistymi warunkami na budowie.
Praca na zabytkowych podłogach pałacu w Sieniawie daje uczestnikom możliwość zmierzenia się z problemami, których często nie da się w pełni odtworzyć w warunkach szkoleniowych. Każdy taki obiekt ma swoją historię, specyfikę konstrukcji i ograniczenia technologiczne. Wymaga to nie tylko znajomości produktów, ale przede wszystkim umiejętności właściwej oceny sytuacji, analizy problemu i podejmowania odpowiednich decyzji technologicznych.
Szczególnie cenne jest to, że uczestnicy nie tylko słuchają wykładowców, ale sami wykonują określone prace, obserwują ich efekty i mogą wymieniać się doświadczeniami z innymi fachowcami. To właśnie podczas takich zajęć często pojawiają się najciekawsze pytania i dyskusje, które później przekładają się na codzienną praktykę zawodową.
Moim zdaniem największą wartością Akademii Parkieciarskiej jest połączenie wiedzy teoretycznej, doświadczenia praktycznego i wymiany doświadczeń między fachowcami. To również doskonała okazja do pokazania, że w naszym zawodzie nie wystarczy znać produkty i instrukcje ich stosowania. Trzeba przede wszystkim umieć właściwie ocenić konkretną sytuację i dobrać rozwiązanie do rzeczywistych warunków technicznych.
Podczas tegorocznej Akademii firma Uzin Utz Polska wraz z marką Pallmann zaprezentuje rozwiązania związane z przygotowaniem podłoży i technologiami parkieciarskimi. Na jakie zagadnienia uczestnicy powinni zwrócić szczególną uwagę?
Podczas tegorocznej Akademii chcemy pokazać uczestnikom przede wszystkim, jak radzić sobie z trudnymi i wymagającymi podłożami, które bardzo często spotykamy podczas prac remontowych, szczególnie w starszych obiektach.
W pierwszym etapie zaprezentujemy kompleksowe przygotowanie starego podkładu cementowego, który daleki jest od idealnych parametrów technicznych. Mamy do czynienia z podłożem bardzo nierównym, o niewystarczającej stabilności, wymagającym odpowiedniego wzmocnienia i przygotowania pod dalsze prace.
W tym przypadku wykorzystamy żywicę epoksydową, która pozwoli na wzmocnienie odpowiednio przygotowanego podłoża oraz wykonanie bariery przeciwwilgociowej. Następnie zastosujemy szybkowiążący jastrych z serii FusionTec, który umożliwia wykonywanie warstw o grubości od 10 do 45 mm. Na tak przygotowanym podkładzie zostanie następnie zamontowana podłoga drewniana.
Chcemy w ten sposób pokazać, że nawet w przypadku bardzo wymagających warunków wyjściowych istnieją nowoczesne rozwiązania systemowe, które pozwalają prawidłowo przygotować podłoże pod montaż podłóg drewnianych. Oczywiście kluczowe jest właściwe rozpoznanie stanu technicznego podkładu i dobór odpowiedniej technologii.
Drugim zagadnieniem będzie wykończenie powierzchni podłogi drewnianej. Tutaj zdecydowaliśmy się zaprezentować sprawdzony system lakierniczy Pallmann UV-LightSystem, wykorzystujący technologię utwardzania powłoki promieniowaniem UV. Jego ogromną zaletą jest możliwość niemal natychmiastowego oddania podłogi do użytkowania po zakończeniu procesu utwardzania.
Jest to rozwiązanie, które ma już za sobą bardzo wymagający test praktyczny. Zostało zastosowane między innymi w Kopalni Soli w Wieliczce, gdzie po zabezpieczonej w ten sposób podłodze drewnianej przeszło już blisko 7 milionów osób. Liczba ta nie jest szacunkiem, wynika z rzeczywistego pomiaru prowadzonego przez system liczenia odwiedzających obiekt. Myślę, że trudno o bardziej wymowny przykład pokazujący skalę eksploatacji i praktyczne zastosowanie tej technologii.
Myślę, że uczestnicy powinni zwrócić szczególną uwagę na to, jak ważne jest kompleksowe podejście do całego procesu technologicznego. Nawet najlepsza podłoga drewniana i najwyższej jakości lakier nie zagwarantują trwałego efektu, jeżeli wcześniej nie zadbamy o prawidłowe przygotowanie podłoża. Chcemy pokazać właśnie tę zależność: od trudnego podkładu cementowego, przez odpowiednie przygotowanie i montaż, aż po nowoczesne wykończenie powierzchni.
W Sieniawie spotykają się przedstawiciele wielu konkurencyjnych firm i producentów, doświadczeni rzemieślnicy oraz osoby przygotowujące się do egzaminów czeladniczych i mistrzowskich. Czy taka współpraca ponad podziałami handlowymi może realnie wpłynąć na rozwój polskiego parkieciarstwa?
Zdecydowanie tak. Branża parkieciarska jest stosunkowo niewielkim środowiskiem i można powiedzieć, że ma dość hermetyczny charakter. Większość osób działających na tym rynku prędzej czy później spotyka się ze sobą podczas różnych wydarzeń branżowych, targów czy szkoleń. Dotyczy to zarówno doradców techniczno-handlowych, wykonawców, przedstawicieli producentów, jak i właścicieli salonów podłogowych.
Mimo że na co dzień często reprezentujemy konkurencyjne firmy i walczymy o tego samego klienta, potrafimy usiąść przy jednym stole, normalnie rozmawiać i wymieniać się doświadczeniami. Myślę, że to jedna z mocniejszych stron naszego środowiska.
Akademia Parkieciarska daje ku temu szczególnie dobre warunki. Co ważne, nie jest to wyłącznie wymiana poglądów czy dyskusja teoretyczna. Mamy możliwość wspólnej pracy na rzeczywistym obiekcie, obserwowania konkretnych problemów wykonawczych i konfrontowania różnych sposobów ich rozwiązywania. Dzięki temu jako doradcy techniczni możemy czerpać wiedzę nie tylko z dokumentacji produktowej i szkoleń, ale również z praktycznych doświadczeń innych uczestników.
Co więcej, ta wiedza nie kończy się na samej Akademii. Każdy z nas wraca później do swojej firmy i przekazuje zdobyte doświadczenia dalej. Takie obserwacje są cennym źródłem informacji dla działów technicznych i rozwoju produktów. Pozwalają producentom lepiej rozumieć rzeczywiste potrzeby wykonawców, reagować na zmieniające się wymagania rynku i doskonalić oferowane rozwiązania.
Uważam, że właśnie taka współpraca ponad podziałami handlowymi może realnie wpływać na rozwój całego polskiego parkieciarstwa. Ostatecznie wszystkim nam powinno zależeć na tym, żeby poziom usług, wiedzy technicznej i jakości wykonywanych podłóg w Polsce systematycznie wzrastał. Konkurujmy jakością produktów i poziomem obsługi, ale nie zamykajmy się na wymianę wiedzy i doświadczeń.
Jakie technologie lub kierunki rozwoju będą Pana zdaniem miały największy wpływ na pracę parkieciarzy w ciągu najbliższych pięciu lat?
Myślę, że jednym z ważniejszych kierunków rozwoju będzie dalszy postęp w zakresie chemii parkieciarskiej, szczególnie technologii polimerowych i nowoczesnych klejów. Producenci będą dążyć do tworzenia produktów o coraz lepszych parametrach użytkowych, większej trwałości i łatwiejszych w aplikacji.
Jednak gdybym miał wskazać jeden obszar, który uważam za szczególnie istotny, postawiłbym przede wszystkim na ochronę zdrowia wykonawców.
Parkieciarstwo to nadal bardzo wymagające fizycznie rzemiosło. Duża część prac wykonywana jest w pozycji klęczącej, często przez wiele godzin dziennie, co nie pozostaje bez wpływu na układ ruchu i ogólną kondycję organizmu. Do tego dochodzi bezpośredni kontakt z produktami chemicznymi, ich składnikami i ewentualnymi emisjami substancji lotnych. Warto pamiętać, że to właśnie wykonawca ma pierwszy i najczęstszy kontakt ze stosowanymi materiałami.
Dlatego uważam, że przyszłość należy do produktów, które będą nie tylko skuteczne technologicznie i trwałe, ale również bezpieczniejsze dla zdrowia osób, które na co dzień z nimi pracują. Ochrona środowiska jest oczywiście bardzo ważna, ale nie możemy zapominać o człowieku, który te produkty stosuje.
Cieszy mnie, że świadomość w tym zakresie wyraźnie rośnie. Młodsze pokolenie wykonawców coraz częściej zwraca uwagę na skład produktów, ich klasyfikację, certyfikaty i deklarowane emisje lotnych związków organicznych. Podobnie jest z inwestorami, którzy coraz świadomiej wybierają materiały i zwracają uwagę nie tylko na ich parametry techniczne, ale również na wpływ na zdrowie użytkowników i jakość powietrza we wnętrzach.
W najbliższych latach spodziewam się więc dalszego rozwoju systemów niskoemisyjnych, nowoczesnych technologii polimerowych oraz produktów, które będą łączyły wysokie parametry techniczne z bezpieczeństwem i komfortem pracy. Ważna będzie również łatwość ich stosowania, ponieważ dobry produkt powinien nie tylko spełniać wymagania technologiczne, ale również ułatwiać wykonawcy codzienną pracę.
Uważam, że zdrowie mamy tylko jedno i nie warto go poświęcać dla pozornych oszczędności czy przyzwyczajenia do tradycyjnych rozwiązań. Rozwój branży powinien iść w kierunku technologii, które będą dobre nie tylko dla podłogi, ale przede wszystkim dla ludzi, którzy je stosują i później z nich korzystają.
Czego osobiście oczekuje Pan od nadchodzącej Akademii Parkieciarskiej? Co chciałby Pan przekazać jej uczestnikom?
Od nadchodzącej Akademii Parkieciarskiej oczekuję przede wszystkim aktywnego zaangażowania uczestników. Zależy mi na tym, aby nie była to jedynie okazja do wysłuchania prezentacji, ale przede wszystkim przestrzeń do praktycznej nauki, zadawania pytań, wymiany doświadczeń i wspólnego poszukiwania najlepszych rozwiązań.
Jako przedstawiciel Uzin Utz Polska chciałbym również zwrócić uwagę na znaczenie nowoczesnych, sprawdzonych i bezpiecznych systemów technologicznych. Mam nadzieję, że uczestnicy będą mogli nie tylko poznać konkretne produkty i rozwiązania, ale przede wszystkim lepiej zrozumieć zasady ich prawidłowego stosowania.
A wszystkim uczestnikom życzyłbym, aby wyjechali z Sieniawy z nową wiedzą, praktycznymi umiejętnościami i inspiracją do dalszego rozwoju zawodowego. I oczywiście, żeby Akademia przebiegła w bezpiecznej atmosferze, opartej na wzajemnym szacunku, współpracy i otwartości na dzielenie się doświadczeniem.
Robert Elias jest kierownikiem sprzedaży w dziale podłóg drewnianych Uzin Utz Polska. W edycji 2026 Uzin i Pallmann prowadzą Salę Klubową: przygotowanie podłoża, montaż szachownicy i wykończenie systemem UV.
Masz temat na rozmowę w dziale Ludzie Akademii? Napisz do nas.
